Volgens Lisette Bossert moeten we eten en drinken gaan zien als een activiteit waar mensen blij van worden. De voormalig chef-kok geeft trainingen aan instellingen die hun cliënten meer bij de maaltijd willen betrekken.
Lisette is eigenaar van Bossert Kookwerken en auteur van ‘Toen was koken heel gewoon’.
Toen Lisette nog chef-kok was bij Kloosterhotel ZIN in Vught, werkte ze samen met mensen met een verstandelijke beperking. Het viel haar op dat zij graag in de avonddienst werkten, omdat ze dan met de personeelsmaaltijd konden mee-eten. “Volgens hen was het eten ‘thuis’ niet lekker”, zegt ze nu. “Dat bleek later iets genuanceerder te liggen. Ze misten daar vooral de betrokkenheid met het eten, van het ‘snuffelen’ aan streekproducten tot koken en uitserveren.”
Wat zegt dit jou?
“Lekker eten is één ding, welzijn iets anders. Als het alleen bij lekker eten blijft, ben je binnen tien minuten weer klaar. Menig zorgcliënt beleefde vroeger veel plezier aan de voorbereiding, het naar de markt gaan, de geuren, reacties van tafelgenoten en meer. Het geluksmoment werd veel meer uitgesponnen. Als alles voor je gedaan wordt, verdwijnt de betrokkenheid én het plezier.”
Wat zou er volgens jou moeten veranderen?
“Dat we méér naar het welzijn van de cliënten kijken, met ‘eten en drinken’ als middel om extra geluksmomenten te creëren. Geluk is óók een zinvol leven kunnen leiden, ergens mee bezig zijn. Dan is eten een dankbaar instrument. Oók als je veel met convenience werkt, kun je een deel uitbesteden aan de cliënt. Zelf appelmoes of salades maken bijvoorbeeld, of taarten bakken. Mijn moeder, die hulpbehoevend is, zit bij een kookclub en wordt daar erg blij van. Maak je van eten en drinken een activiteit, dan zet je mensen in beweging.”
Tot slot: hoe kijk je aan tegen de transitie naar plantaardig?
“Die is om diverse redenen erg belangrijk. Maar ook dáár kun je jouw cliënten bij betrekken. Organiseer bijvoorbeeld een themadag over de zin van vegetarisch eten, waarbij je zoveel mogelijk laat proeven. Maak de mensen bewust van wat er speelt en forceer niets, dan is de acceptatie ook groter. De studenten van ‘Oud geleerd, jong gedaan’ geven lezingen in de zorg, over actuele onderwerpen. Prikkel je publiek en vooral: benader ze als gewone mensen, niet als cliënt.”
Uit Served 2 2022.
